بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ


سوره 67: الملك


السلام علی صَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ یاعلی بن ابیطالب (ع)


وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا


رُجُومًا لِّلشَّيَاطِينِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ ﴿5﴾



و در حقيقت آسمان دنيا را با چراغهايى زينت داديم 


و آن را مايه طرد شياطين [= قواى مزاحم] گردانيديم 


و براى آنها عذاب آتش فروزان آماده كرده‏ايم (5)



تفسیر نور


«طِباق»، يا مصدر «طابق» يا جمع «طَبَق» است؛


در صورت اول «سبع سماوات طباقا» به معناى آن


است كه آسمان‏ها متناسب و مطابق يكديگرند


و در صورت دوم به معناى آن است كه آسمان‏ها


هفت طبقه بر فراز يكديگرند.


«تفاوت» از «فوت» به معناى بروز اختلال و ناهماهنگى 


و «فُطور» به معناى شكاف از طول است. «خاسئاً» به 


معناى خسته و ناكام و «حسير» به معناى ناتوان است.


تلخى‏ ها و كمبودها در نزد انسان‏هاى سطحى ناگوار


به نظر مى‏آيد و گرنه محقّقان به هر چيز با ديده مثبت


مى‏نگرند. ترشى و فلفل براى كودك ناگوار است، ولى


براى والدين او، ترشى به اندازه مربّا، ارزشمند است.


«مصباح» از «صبح»، وسيله‏اى است كه شب را همانند


صبح، روشن كند، مانند چراغ.


در اين آيات، سه تعبير در مورد ستارگان آسمان آمده است.


1. مصباح و چراغ؛ 2. زينت و جلوه؛ 3. رجم شياطين.


در آيات هفتم و هشتم سوره صافّات خوانديم كه


شيطان‏ها براى استراق سمع و شنود اخبار آسمان،


قصد نفوذ به آن جا را دارند ولى هر بار مورد هدف


قرار مى‏گيرند و رانده مى‏شوند و اين گونه ستارگان



وسيله حفظ آسمان هستند.


1- نظام آفرينش بر اساس رحمت خداوند است.


<<فى خلق الرّحمن>>


2- نظام موجود، نظام احسن است و در نظام آفرينش،


هيچ نقص و كمبودى وجود ندارد.


<<ماترى فى خلق الرّحمن من تفاوت>>


3- خداشناسى بايد بر اساس نظر و دقت باشد،


تا ايمان انسان به عظمت هستى و قدرت آفريدگار


بيشتر شود. <<فارجع البصر... ثمّ ارجع البصر>>


4- براى كسب معرفت، يك بار ديدن و نظر كردن كافى


نيست. <<فارجع البصر... ثمّ ارجع البصر كرّتين>>


(در اين آيه كلمه «ترى» دو بار و كلمه


«بصر» سه بار همراه با لفظ «كرّتين» تكرار شده است.)


5 - خداوندى كه كار خود را محكم و حكيمانه انجام داده


است، از دقّت نظر ديگران نگران نيست، بلكه ديگران را


به بازديد دعوت مى‏كند. <<فارجع البصر... ثم ارجع البصر>>


6- خداوند از آفريدن خسته نمى‏شود: 


<<و ما مسّنا من لغوب>><324> ولى چشم ما از نگاه به


آفريده‏ هاى او خسته مى‏شود.


<<ينقلب اليك البصر خاسئاً و هو حسير>>


7- زينت، يكى از خواسته‏هاى فطرى بشر است.


(يكى از نعمت‏هاى ستارگان، زينت بودن آنها


شمرده شده است. <<زيّنا السماء الدنيا>>


8 - آفريده‏هاى الهى در عين استوارى و استحكام، 


<<سبعاً شداداً>><325> از زينت ويژه‏اى برخوردارند.


(در معمارى علاوه بر استحكام ساختمان، زيبايى


نماى بنا نيز بايد مورد توجّه باشد.) <<زيّنا السماء الدنيا>>


9- آفريده‏هاى الهى داراى كاربردهاى گوناگونى هستند. 


<<مصابيح - رجوماً>>

10- در برابر دشمن نبايد انفعالى برخورد كرد؛ برخورد ما با


دشمن بايد تهاجمى باشد. <<رجوماً للشياطينً>>


11- شياطين به آسمان‏ها نيز طمع دارند.


<<رجوماً للشياطين>>


12- شياطين، ضربه پذيرند. <<رجوماً للشياطين>>


+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم مرداد ۱۳۹۲ساعت 0:19  توسط محمد ضیغم تبار  |