|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سوره 50: ق وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ و ما انسان را آفريده ايم و مىدانيم كه نفس او چه وسوسه اى به او
مىكند و ما از شاهرگ [او] به او نزديكتريم
كنايه از افكار ناپسندى است كه بر دل انسان مىگذرد. كلمه «وريد» از ريشه ى «ورود» به معناى رفتن به سراغ آب است. از آنجا كه اين رگ، شاهراه گردش خون ميان قلب و ديگر اعضاى بدن است، آن را «وريد» گفته اند. براى ارشاد منحرفان از هر شيوه صحيحى بايد استفاده كرد. در آيات قبل نمونه هايى از قدرت خداوند در هستى و نمونه هايى از سرنوشت شوم كسانى كه تكذيب مىكردند، بيان شد. اين آيات، وجدان و عقل مردم را مخاطب قرار داده كه مگر ما در آفرينش اول عاجز شديم تا از آفرش دوم بازمانيم. مشابه جملهى «نحن أقرب اليه من حبل الوريد»، اين آيه است: «انّ اللّه يحول بين المرء و قلبه»<346> خداوند ميان انسان و قلب او حايل مىشود. سرچشمه ى وسوسه، سه چيز است: الف: نفس. «توسوس به نفسه» ب: شيطان. «فوسوس لهما الشيطان»<347> ج: بعضى انسانها و جنّيان. «الّذى يوسوس فى صدور الناس من الجِنّة والناس»<348> علم خداوند به امور ما به دو علت است: الف: چون آفريدگار ماست و خالق، مخلوق خود را مىشناسد: «الا يعلم من خلق»<349>، «و لقد خلقنا الانسان و نعلم ما توسوس به نفسه» ب: چون بر ما احاطه دارد. «نعلم... و نحن اقرب اليه من حبل الوريد» لذا علم خدا دقيق، گسترده و بى واسطه است. ريشه ى شك در معاد دو چيز است: يكى اينكه خدا از كجا مىداند هر كس چه كرده و ذرّات او در كجاست؟ ديگر اينكه از كجا مىتواند دوباره بيافريند؟ اين آيه به هر دو جواب مىدهد: مىتواند، چون قبلاً انسان را آفريده است. «ولقد خلقنا الانسان» مىداند، چون وسوسه هاى ناديدنى را هم مىداند. «نعلم ما توسوس به نفسه» 1- آفرينش هر موجود، گواه بر قدرت آفريدگار بر آفرينش مجدد آن است. اگر آفريدن اول ممكن بود، خلقت دوباره نيز ممكن است. «افعيينا بالخلق الاول» 2- در گفتگو با مخالف، كوتاه ترين و رساترين كلمات را بكار ببريد. «افعيينا بالخلق الاول» (ممكن شمردن يكى و محال شمردن ديگرى تناقض است) 3- كافران، دليلى بر انكار معاد ندارند، تنها شك و ترديد است. «بل هم فى لبس من خلق جديد» 4- اگر مىخواهيد عقيده اى سالم داشته باشيد بايد وسوسه ها را از خود دور كرده و نفس خود را اصلاح كنيد. (انكار قيامت به خاطر آن است كه خود را از وسوسه ها پاك نكردهايد.) «بل هم فى لبس... و نعلم ما توسوس به نفسه» 5 - علم و احاطه ى خداوند به بشر، در طول حيات اوست. «نحن اقرب اليه من حبل الوريد»
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم مرداد ۱۳۹۲ساعت 1:19 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
