بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سوره 22: الحج

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ وَلَا نَبِيٍّ إِلَّا إِذَا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطَانُ

فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنسَخُ اللَّهُ مَا يُلْقِي الشَّيْطَانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّهُ آيَاتِهِ وَاللَّهُ

عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿52﴾

و پيش از تو [نيز] هيچ رسول و پيامبرى را نفرستاديم جز اينكه

هر گاه چيزى تلاوت مى‏نمود شيطان در تلاوتش القاى [شبهه]

مى‏كرد پس خدا آنچه را شيطان القا مى‏كرد محو مى‏گردانيد

سپس خدا آيات خود را استوار مى‏ساخت و خدا داناى حكيم است (52)


تفسیر نور
مردم در برابر وسوسه هاى‏ شيطان چند دسته‏اند:
1- افرادى‏ وسوسه‏ى شيطان در روحشان كارساز است.

(يُوَسوسُ فى‏ صُدور النّاس) <30>

2- بعضى‏ ها شيطان با آنان تماس مى‏گيرد، ولى‏ فوراً متوجّه

مى‏شوند و او را طرد مى‏كنند.(مَسّهم طائفٌ من الشيطان تذكّروا) <31>

 
3- گروهي، شيطان هميشه با آنهاست. (فَهُو لَه قَرين) <32> 


پيامبران الهى‏ جزء هيچ يك از اين سه دسته نيستند، آنان معصومند

و شيطان نه قرين آنهاست، نه در روحشان وسوسه مى‏كند

 و نه با آنان تماس مى‏گيرد، شيطان در طرح و


برنامه و آرزوى‏ آنان القائاتى‏ دارد و ناگفته پيداست كه حساب

طرح پيامبران و برنامه ها و اهدافشان، از حساب شخصى‏

آنان جداست.


1- پيامبر اسلام (صَليَّ اللهُ عليهِ و آله) آخرين پيامبر است.

(قبلک) (در تمام قرآن درباره‏ى پيامبراسلام، كلمه‏ ى بعدك وجود ندارد).


2- تضاد ميان حقّ و باطل، يك جريان دائمى ‏است.

(مِن رسول و لانبيّ الاّ اذا تَمنّى‏ ألقَى‏ الشيطان...)


3- همه‏ ى پيامبران در يك سطح نيستند. (رسول نبيّ) (رسول مسئول تبليغ
گسترده است، ولى‏ نبيّ در آن حدّ نيست).


4- انبيا براى‏ اهداف خود طرح و برنامه دارند. (تَمنّي)


5- شيطان در انبيا اثرى‏ ندارد ولى‏ در اهداف آنان وسوسه مى‏كند. (اُمنيّته)


6- وسوسه هاى‏ شيطان، بهترين برنامه ها را نيز تهديد مى‏كند. (اُمنيّته)


7- در تضادّ ميان حقّ و باطل، خداوند باطل را محو و حقّ را تثبيت مى‏كند.


(فيَنسَخ الله... ثمّ يحكم)
8- در پيروزى‏ حقّ بر باطل عجله نكنيد. «ثمّ) رمز دراز مدّت است)


9- حقّ، بدون حمايت خداوند پايدار نيست. (يُحكم الله آياته)


10- تضاد حقّ و باطل و پيروزى‏ حقّ بر باطل، نقشه‏ ى  


حكيمانه و عالمانه‏ ى الهى‏ است. (يُحكم الله - عليم حكيم)



و پيش از تو [نيز] هيچ رسول و پيامبرى را نفرستاديم جز اينكه هر


گاه چيزى تلاوت مى‏نمود شيطان در تلاوتش القاى [شبهه] مى‏كرد


پس خدا آنچه را شيطان القا مى‏كرد محو مى‏گردانيد سپس خدا آيات


خود را استوار مى‏ساخت و خدا داناى حكيم است (52)

+ نوشته شده در  جمعه چهارم مرداد ۱۳۹۲ساعت 1:44  توسط محمد ضیغم تبار  |