بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سوره 7: الأعراف

وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿200﴾


و اگر از شيطان وسوسه ‏اى به تو رسد به خدا پناه بر زيرا كه او

شنواى داناست (200)

تفسیر نور
«نَزغ»، به معناى ورود در كارى به قصد افساد و تحريك است.
در اين سوره، از آيه 16 تا 27 داستان وسوسه‏ى شيطان

نسبت به حضرت آدم آمده است، در اواخر سوره هم نسبت

به وسوسه‏هاى شيطان هشدار مى‏دهد.

در آيه‏ى قبل، دعوت به اعراض از جاهلان بود. پيامبر صلى الله عليه وآله

از جبرئيل پرسيد: با وجود خشم، چگونه مى‏توان تحمّل كرد؟ اين آيه نازل شد.

<397> البتّه پناه بردن، تنها با گفتن كلمه ‏ى «اعوذ باللّه» نيست، بلكه يك

پيوند و ارتباط روحى برقرار كردن و توكّل نمودن و خود را به خدا سپردن است.

گرچه همه‏ ى انبيا معصو مند، ولى شياطين از دست ‏اندازى و وسوسه 

حتّى نسبت به آنان هم در نمى‏گذرند. چنانكه اين آيه مى‏فرمايد: 

«و امّا ينزغنّك من الشيطان نزغ» ياآيه‏ى «وكذلك جعلنا لكلّ نبىّ

عَدواً شياطين الانس والجن» <398>

كه نشان دهنده‏ى مخالفين انبيا از جنّ و انس است.

امّا ارزش كار انبيا در همين است كه با وجود غرائز بشرى و

وسوسه‏ هاى شيطانى، انسان‏هاى صالح و با تقوا و دور از گناهند.

در حقيقت شيطان، با وسوسه‏هاى خود قصد گمراه كردن تمام

انسان‏ها را دارد، ولى در برابر مخلصين شكست مى‏خورد.

«قال فبعزّتك لاغوينّهم اجمعين الاّ عبادك منهم المخلصين» <399>

1- فرض گناه و وسوسه، دلالت بر وقوع آن ندارد، تنها هشدار است.

(«اِمّا»، در قالب شرط است، نه تحقّق. نظير آيه‏ى «لئن اشركت

ليحبطنّ عملك» <400> اگر شرك ورزى، عملت تباه مى‏شود

و شرط، دليل بر وقوع نيست.)

2- وسوسه‏ ى شيطان، حتمى است. «ينزغنّك» (با نون تأكيد آمده است) 


3- وسوسه ‏ى شيطان، دائمى است. «ينزغنّك» (فعل مضارع، نشان استمرار است) 

4- حتّى از كوچك‏ترين وسوسه‏ى شيطان نيز نبايد غافل شد و بايد به خدا پناه برد

و خود را تحت پوشش او قرار داد. «نزغٌ»

5 - پيامبران معصومند و يكى از راه‏هاى عصمتشان، استمداد و توجّه و پناه بردن

به خداست. «فاستعذ»

6- استعاذه واستمداد از خدا، بهترين درمان وسوسه‏هاى شيطانى است.

«فاستعذ»

7- انبيا هم نياز به استعاذه و پناه‏جويى به خدا دارند. «فاستعذ» 


8 - هنگام خطر، توجّه و هوشيارى ويژه لازم است. «فاستعذ» 


9- چون وسوسه‏هاى شيطانى متفاوت است، استعاذه هم بايد

به «اللّه» باشد كه جامع همه‏ى صفات نيك و كمالات است.

(فرمود: «باللّه»، و نفرمود: «بالغنى»، يا «بالعليم»، يا صفت ديگر خدا).

10- بايد به خدايى پناه برد كه شنوا و داناست و به هر راز و رمزى

آگاه است، نه به بت‏ها و خرافات و... «انه سميع عليم»


+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام تیر ۱۳۹۲ساعت 22:14  توسط محمد ضیغم تبار  |