|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سوره 7: الأعراف وَلَقَدْ خَلَقْنَاكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلآئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِيسَ لَمْ يَكُن مِّنَ
السَّاجِدِينَ و در حقيقتشما را خلق كرديم سپس به صورتگرى شما پرداختيم آنگاه به فرشتگان گفتيم براى آدم سجده كنيد پس [همه] سجده كردند جز ابليس كه از سجده كنندگان
تفسیر نور بر زمين مطرح بود، ولى در اين آيه به مقام معنوى انسان اشاره شده كه همه ى فرشتگان بر او سجده كردهاند. وقتى همه ى فرشتگان فرمانبردار خدايند و بر آدم سجده كردند، دريغ است كه انسان فرمان نبرد و براى خدا سجده نكند. همه از بهر تو سرگشته و فرمان بردار شرط انصاف نباشد كه تو فرمان نبرى در اين آيه، دوبار همه ى انسانها مخاطب قرار گرفته اند، «و لقد خلقناكم... صوّرناكم» امّا سجده براى حضرت آدم عليه السلام ذكر شده است، شايد اشاره به اين باشد كه همهى انسانها استعداد مسجود ملائكه شدن را دارند. از اين آيه تا 14 آيه ى بعد، به داستان حضرت آدم عليه السلام مربوط مىشود. مردى يهودى از حضرت على عليه السلام سؤال كرد: خداوند به ملائكه فرمود بر آدم سجده كنند، آيا از پيامبر اسلام نيز چنين احترامى كرده است؟ حضرت فرمود: خداوند به پيامبر صلى الله عليه وآله فضيلتى بالاتر از اين داد، خداوند با آن عظمتى كه دارد همراه تمام فرشتگان، بر محمّد صلى الله عليه وآله صلوات مىفرستد و صلوات مؤمنين بر پيامبر را عبادت ود خوانده است. <20> 1- آفرينش انسان، در چند مرحله تحقّق يافته است. «ولقد خلقناكم ثمّ صوّرناكم» 2- سجده براى حضرت آدم بود، نه همهى انسانها. «قلنا للملائكة اسجدوا لآدم» و گرنه مىفرمود: «اسجدوا لكم» همانگونه كه فرمود: «خلقناكم ثمّ صوّرناكم» 3- در انسان، استعداد و لياقت رسيدن به مقامى است كه مسجود فرشتگان شود. «اُسجدوا لآدم» 4- سجده براى غير خدا، اگر بر اساس فرمان خدا باشد، شرك نيست. «قلنا... اُسجدوا لآدم» 5 - ابليس، همپايهى فرشتگان بود و خطاب به فرشتگان، شامل او نيز مىشد. «فسجدوا الاّ ابليس» 6- سجده نكردن ابليس سهوى نبود، بلكه از روى علم و عمد بود. «الاّ ابليس لم يكن من السّاجدين»
+ نوشته شده در سه شنبه چهارم تیر ۱۳۹۲ساعت 23:50 توسط محمد ضیغم تبار
|
|
درباره وبلاگ 
|
