برای فرزند دار شدن


اگر کسی را فرزندی نباشد

 

زن و شوهر هر دو روزه بگیرند و وقت افطار غسل کنند

 

و 1 بار سوره مبارکه مزمل را برآب بخوانند

 

 

و از آن آب بخورند، فرزند حاصل می شود...

 
+ نوشته شده در  سه شنبه سی و یکم شهریور ۱۳۹۴ساعت 5:35  توسط محمد ضیغم تبار  | 

بسم الله الرحمن الرحیم

وَدَّت طَّائِفَةٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ  
مکارم: جمعی از اهل کتاب (از یهود)، دوست داشتند (و آرزو می‌کردند) شما را گمراه کنند؛ (امّا آنها باید بدانند که نمی‌توانند شما را گمراه سازند،) آنها گمراه نمی‌کنند مگر خودشان را، و نمی‌فهمند!

وَقَالَت طَّائِفَةٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمِنُوا بِالَّذِي أُنزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوا آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ  
مکارم: و جمعی از اهل کتاب (از یهود) گفتند: «(بروید در ظاهر) به آنچه بر مؤمنان نازل شده، در آغاز روز ایمان بیاورید؛ و در پایان روز، کافر شوید (و باز گردید)! شاید آنها (از آیین خود) بازگردند! (زیرا شما را، اهل کتاب و آگاه از بشارات آسمانی پیشین می‌دانند؛ و این توطئه کافی است که آنها را متزلزل سازد).

ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَى طَائِفَةً مِّنكُمْ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الْأَمْرِ مِن شَيْءٍ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبْدُونَ لَكَ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ  
مکارم: سپس بدنبال این غم و اندوه، آرامشی بر شما فرستاد. این آرامش، بصورت خواب سبکی بود که (در شب بعد از حادثه احد،) گروهی از شما را فرا گرفت؛ اماگروه دیگری در فکر جان خویش بودند؛ (و خواب به چشمانشان نرفت.) آنها گمانهای نادرستی -همچون گمانهای دوران جاهلیت- درباره خدا داشتند؛ و می‌گفتند: «آیا چیزی از پیروزی نصیب ما می‌شود؟!» بگو: «همه کارها (و پیروزیها) به دست خداست!» آنها در دل خود، چیزی را پنهان می‌دارند که برای تو آشکار نمی‌سازند؛ می‌گویند: «اگر ما سهمی از پیروزی داشتیم، در این جا کشته نمی‌شدیم!» بگو: «اگر هم در خانه‌های خود بودید، آنهایی که کشته‌شدن بر آنها مقرر شده بود، قطعاً به سوی آرامگاه‌های خود، بیرون می‌آمدند (و آنها را به قتل می‌رساندند). و اینها برای این است که خداوند، آنچه در سینه‌هایتان پنهان دارید، بیازماید؛ و آنچه را در دلهای شما (از ایمان) است، خالص گرداند؛ و خداوند از آنچه در درون سینه‌هاست، با خبر است.

وَيَقُولُونَ طَاعَةٌ فَإِذَا بَرَزُوا مِنْ عِندِكَ بَيَّتَ طَائِفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِي تَقُولُ وَاللَّهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا  
مکارم: آنها در حضور تو می‌گویند: «فرمانبرداریم»؛ امّا هنگامی که از نزد تو بیرون می‌روند، جمعی از آنان بر خلاف گفته‌های تو، جلسات سرّی شبانه تشکیل می‌دهند؛ آنچه را در این جلسات می‌گویند، خداوند می‌نویسد. اعتنایی به آنها نکن! (و از نقشه‌های آنان وحشت نداشته باش!) و بر خدا توکّل کن! کافی است که او یار و مدافع تو باشد.

وَإِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِن وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَى لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَاحِدَةً وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَى أَن تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا  
مکارم: و هنگامی که در میان آنها باشی، و (در میدان جنگ) برای آنها نماز را برپا کنی، باید دسته‌ای از آنها با تو (به نماز) برخیزند، و سلاحهایشان را با خود برگیرند؛ و هنگامی که سجده کردند (و نماز را به پایان رساندند)، باید به پشتِ سرِ شما (به میدان نبرد) بروند، و آن دسته دیگر که نماز نخوانده‌اند (و مشغول پیکار بوده‌اند)، بیایند و با تو نماز بخوانند؛ آنها باید وسایل دفاعی و سلاحهایشان (را در حال نماز) با خود حمل کنند؛ (زیرا) کافران آرزو دارند که شما از سلاحها و متاعهای خود غافل شوید و یکباره به شما هجوم آورند. و اگر از باران ناراحتید، و یا بیمار (و مجروح) هستید، مانعی ندارد که سلاحهای خود را بر زمین بگذارید؛ ولی وسایل دفاعی (مانند زره و خود را) با خود بردارید خداوند، عذاب خوارکننده‌ای برای کافران فراهم ساخته است.

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُ لَهَمَّت طَّائِفَةٌ مِّنْهُمْ أَن يُضِلُّوكَ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّونَكَ مِن شَيْءٍ وَأَنزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُن تَعْلَمُ وَكَانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيمًا  
مکارم: اگر فضل و رحمت خدا شامل حال تو نبود، گروهی از آنان تصمیم داشتند تو را گمراه کنند؛ اما جز خودشان را گمراه نمی‌کنند؛ و هیچ‌گونه زیانی به تو نمی‌رسانند. و خداوند، کتاب و حکمت بر تو نازل کرد؛ و آنچه را نمی‌دانستی، به تو آموخت؛ و فضل خدا بر تو (همواره) بزرگ بوده است.

وَإِن كَانَ طَائِفَةٌ مِّنكُمْ آمَنُوا بِالَّذِي أُرْسِلْتُ بِهِ وَطَائِفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتَّى يَحْكُمَ اللَّهُ بَيْنَنَا وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ  
مکارم: و اگر گروهی از شما به آنچه من به آن فرستاده شده‌ام ایمان آورده‌اند، و گروهی ایمان نیاورده‌اند، صبر کنید تا خداوند میان ما داوری کند، که او بهترین داوران است!

لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ  
مکارم: (بگو:) عذر خواهی نکنید (که بیهوده است؛ چرا که) شما پس از ایمان آوردن، کافر شدید! اگر گروهی از شما را (بخاطر توبه) مورد عفو قرار دهیم، گروه دیگری را عذاب خواهیم کرد؛ زیرا مجرم بودند!

فَإِن رَّجَعَكَ اللَّهُ إِلَى طَائِفَةٍ مِّنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ فَقُل لَّن تَخْرُجُوا مَعِيَ أَبَدًا وَلَن تُقَاتِلُوا مَعِيَ عَدُوًّا إِنَّكُمْ رَضِيتُم بِالْقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَاقْعُدُوا مَعَ الْخَالِفِينَ  
مکارم: هرگاه خداوند تو را بسوی گروهی از آنان بازگرداند، و از تو اجازه خروج (بسوی میدان جهاد) بخواهند، بگو: «هیچ گاه با من خارج نخواهید شد! و هرگز همراه من، با دشمنی نخواهید جنگید! شما نخستین بار به کناره‌گیری راضی شدید، اکنون نیز با متخلّفان بمانید!»

وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنفِرُوا كَافَّةً فَلَوْلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ  
مکارم: شایسته نیست مؤمنان همگی (بسوی میدان جهاد) کوچ کنند؛ چرا از هر گروهی از آنان، طایفه‌ای کوچ نمی‌کند (و طایفه‌ای در مدینه بماند)، تا در دین (و معارف و احکام اسلام) آگاهی یابند و به هنگام بازگشت بسوی قوم خود، آنها را بیم دهند؟! شاید (از مخالفت فرمان پروردگار) بترسند، و خودداری کنند!

الزَّانِيَةُ وَالزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْكُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِي دِينِ اللَّهِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ  
مکارم: هر یک از زن و مرد زناکار را صد تازیانه بزنید؛ و نباید رأفت (و محبّت کاذب) نسبت به آن دو شما را از اجرای حکم الهی مانع شود، اگر به خدا و روز جزا ایمان دارید! و باید گروهی از مؤمنان مجازاتشان را مشاهده کنند!

إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ  
مکارم: فرعون در زمین برتری‌جویی کرد، و اهل آن را به گروه‌های مختلفی تقسیم نمود؛ گروهی را به ضعف و ناتوانی می‌کشاند، پسرانشان را سر می‌برید و زنانشان را (برای کنیزی و خدمت) زنده نگه می‌داشت؛ او به یقین از مفسدان بود!

وَإِذْ قَالَت طَّائِفَةٌ مِّنْهُمْ يَا أَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا وَيَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِّنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ إِن يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًا  
مکارم: و (نیز) به خاطر آورید زمانی را که گروهی از آنها گفتند: «ای اهل یثرب (ای مردم مدینه)! اینجا جای توقف شما نیست؛ به خانه‌های خود بازگردید!» و گروهی از آنان از پیامبر اجازه بازگشت می‌خواستند و می‌گفتند: «خانه‌های ما بی‌حفاظ است!»، در حالی که بی‌حفاظ نبود؛ آنها فقط می‌خواستند (از جنگ) فرار کنند.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ فَآمَنَت طَّائِفَةٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَت طَّائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ  
مکارم: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! یاوران خدا باشید همان‌گونه که عیسی بن مریم به حواریون گفت: «چه کسانی در راه خدا یاوران من هستند؟!» حواریون گفتند: «ما یاوران خدائیم» در این هنگام گروهی از بنی اسرائیل ایمان آوردند و گروهی کافر شدند؛ ما کسانی را که ایمان آورده بودند در برابر دشمنانشان تأیید کردیم و سرانجام بر آنان پیروز شدند!

إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَى مِن ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِّنَ الَّذِينَ مَعَكَ وَاللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ عَلِمَ أَن لَّن تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرْضَى وَآخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ اللَّهِ وَآخَرُونَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ اللَّهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ  
مکارم: پروردگارت می‌داند که تو و گروهی از آنها که با تو هستند نزدیک دو سوم از شب یا نصف یا ثلث آن را به پا می‌خیزند؛ خداوند شب و روز را اندازه‌گیری می‌کند؛ او می‌داند که شما نمی‌توانید مقدار آن را (به دقّت) اندازه‌گیری کنید (برای عبادت کردن)، پس شما را بخشید؛ اکنون آنچه برای شما میسّر است قرآن بخوانید او می‌داند بزودی گروهی از شما بیمار می‌شوند، و گروهی دیگر برای به دست آوردن فضل الهی (و کسب روزی) به سفر می‌روند، و گروهی دیگر در راه خدا جهاد می‌کنند (و از تلاوت قرآن بازمی‌مانند)، پس به اندازه‌ای که برای شما ممکن است از آن تلاوت کنید و نماز را بر پا دارید و زکات بپردازید و به خدا «قرض الحسنه» دهید [= در راه او انفاق نمایید] و (بدانید) آنچه را از کارهای نیک برای خود از پیش می‌فرستید نزد خدا به بهترین وجه و بزرگترین پاداش خواهید یافت؛ و از خدا آمرزش بطلبید که خداوند آمرزنده و مهربان است!

صفحه ( 1 / 1 )

 
+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام شهریور ۱۳۹۴ساعت 23:53  توسط محمد ضیغم تبار  | 
حسنین هیکل: عربستان اشتباه کرد
اما در ادامه واکنش‌های جهانی علیه تجاوز عربستان به یمن، تحلیلگر مطرح جهان عرب نیز موضع گیری کرد. «حسنین هیکل» در یک برنامه تلویزیونی با اشاره به اشتباه برخی کشورهای عربی در دامن زدن به جنگ شیعه و سنی تاکید کرد: «شیعیان در سوریه، لبنان، عراق و یمن دارای اکثریت مهمی هستند.» وی با بیان اینکه باید قبل از آغاز چنین جنگی به نتایج آن بیشتر اندیشید، افزود: «جنگ با شیعیان، جهان عرب را تقسیم خواهد کرد.»
 وی دامن زدن به جنگ مذهبی را اشتباهی تاریخی دانست که کسی نمی‌تواند در صورت شعله ور شدن، جلوی آنرا بگیرد. این تحلیلگر عرب در ادامه به ایران هم پرداخت و اظهار داشت :«ایران مانند دیگر کشورها منافع و اهدافی دارد و کشوری قوی در منطقه است که تاثیرگذار است.» وی با اشاره به اینکه کشورهای عربی باید به زمینه‌های مشترک با ایران دست پیدا کنند، اظهار داشت:«ما در گذشته زمینه‌های مشترکی با ایران پیدا کرده بودیم ولی شرایط گذشته تغییر کرده است.» این تحلیلگر مطرح، با اشاره به اینکه ایران، ترکیه و مصر سه کشور اثرگذار خاورمیانه هستند و ایران کشوری قدرتمند در منطقه است، اظهار داشت: «چطور اعراب توانستند با اسرائیل زمینه حل سیاسی اختلافات را به دست آورند اما با ایران را نه؟».
پاسخ عربستان را می‌دهیم
اما در حالی که جنگنده‌های سعودی همچنان به تجاوز خود علیه یمن ادامه می‌دهند سخنگوی رسمی جنبش مردمی انصارالله به متجاوزین هشدار داد مقابله به مثل می‌کند. به گزارش خبرگزاری ایرنا، «محمد عبدالسلام» اعلام کرد: «شورای امنیت عالی یمن با توجه به تحولاتی که این کشور شاهد آن است تصمیم گرفته که هر تجاوزی را مقابله به مثل کند.»

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام شهریور ۱۳۹۴ساعت 23:14  توسط محمد ضیغم تبار  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام شهریور ۱۳۹۴ساعت 17:33  توسط محمد ضیغم تبار  | 
بسم الله الرحمن الرحیم

 

1) سورة البقرة  آيه 107 :

 

أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ

 

 

وَالْأَرْضِ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ

 

 

  مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ  

 

 

 آیا نمی‌دانستی که حکومت آسمانها و زمین، از آن
 
 
خداست؟! (و حق دارد هر گونه تغییر و تبدیلی در احکام
 
 
خود طبق مصالح بدهد؟!) و جز خدا، ولی و یاوری برای
 
 
شما نیست. (و اوست که مصلحت شما را می‌داند
 
 
و تعیین می‌کند).
 
 
 
 
وَلَن تَرْضَى عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَى
 
 
 
حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ
 
 
        
 هُوَ الْهُدَىوَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم بَعْدَ
 
 
 
الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ
 
 
 
مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ  
 
 
 
 هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد،
 
 
(تا به طور کامل، تسلیم خواسته‌های آنها شوی، و)
 
 
از آیین (تحریف یافته) آنان، پیروی کنی.
 
 
بگو: «هدایت، تنها هدایت الهی است!»
 
 
و اگر از هوی و هوسهای آنان پیروی کنی،
 
 
بعد از آنکه آگاه شده‌ای، هیچ سرپرست و یاوری
 
 
از سوی خدا برای تو نخواهد بود.
 
 
 
 
 
 
اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِّنَ
 
 
 
الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا
 
 
 
 
أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ
 
 
 
النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ
 
 
 
 
النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ  
 
 
مکارم: خداوند، ولی و سرپرست کسانی است
 
 
که ایمان آورده‌اند؛
 
 
آنها را از ظلمتها، به سوی نور بیرون می‌برد.
 
 
 
(اما) کسانی که کافر شدند،
 
 
 
اولیای آنها طاغوتها هستند؛
 
 
 
که آنها را از نور، به سوی ظلمتها بیرون می‌برند؛
 
 
 
آنها اهل آتشند و همیشه در آن خواهند ماند.
 
 
 
 
 
 
 
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ
 
 
 
إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُب
 
 
 
بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ
 
 
 
أَن يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْيَكْتُبْ
 
 
 
وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ
 
 
 
رَبَّهُ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا فَإِن كَانَ
 
 
 
الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا
 
 
 
أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ
 
 
 
بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِن
 
 
 
رِّجَالِكُمْ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ
 
 
 
 
وَامْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ
 
 
 
 
أَن تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا
 
 
 
الْأُخْرَى وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوا
 
 
 
وَلَا تَسْأَمُوا أَن تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا
 
 
 
إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ اللَّهِ وَ
 
 
 
أَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلَّا تَرْتَابُوا إِلَّا
 
 
 
أَن تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا
 
 
 
بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا
 
 
 
 
وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلَا يُضَارَّ كَاتِبٌ
 
 
 
وَلَا شَهِيدٌ وَإِن تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ
 
 
 
بِكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَاللَّهُ
 
 
 
بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ  
 
 
مکارم: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! هنگامی که بدهی
 
 
 
مدّت‌داری (به خاطر وام یا داد و ستد) به یکدیگر پیدا کنید
 
 
، آن را بنویسید! و باید نویسنده‌ای از روی عدالت،
 
 
(سند را) در میان شما بنویسد! و کسی که قدرت
 
 
بر نویسندگی دارد، نباید از نوشتن -همان طور که
 
 
خدا به او تعلیم داده- خودداری کند! پس باید بنویسد،
 
 
و آن کس که حق بر عهده اوست، باید املا کند، و از
 
 
خدا که پروردگار اوست بپرهیزد، و چیزی را فروگذار
 
 
ننماید! و اگر کسی که حق بر ذمه اوست، سفیه
 
 
(یا از نظر عقل) ضعیف (و مجنون) است، یا
 
 
(به خاطر لال بودن،) توانایی بر املاکردن ندارد،
 
 
 
باید ولیّ او (به جای او،) با رعایت عدالت، املا کند!
 
 
 
و دو نفر از مردان (عادل) خود را (بر این حقّ) شاهد
 
 
 
بگیرید! و اگر دو مرد نبودند، یک مرد و دو زن، از کسانی
 
 
که مورد رضایت و اطمینان شما هستند، انتخاب کنید!
 
 
(و این دو زن، باید با هم شاهد قرار گیرند،) تا اگر یکی
 
 
انحرافی یافت، دیگری به او یادآوری کند. و شهود نباید
 
 
به هنگامی که آنها را (برای شهادت) دعوت می‌کنند،
 
 
خودداری نمایند! و از نوشتن (بدهیِ خود،) چه کوچک
 
 
باشد یا بزرگ، ملول نشوید (هر چه باشد بنویسید)!
 
 
این، در نزد خدا به عدالت نزدیکتر، و برای شهادت
 
 
مستقیم تر، و برای جلوگیری از تردید و شک
 
 
(و نزاع و گفتگو) بهتر می‌باشد؛ مگر اینکه داد
 
 
و ستد نقدی باشد که بین خود، دست به دست
 
 
می‌کنید. در این صورت، گناهی بر شما نیست که
 
 
آن را ننویسید. ولی هنگامی که خرید و فروش
 
 
(نقدی) می‌کنید، شاهد بگیرید! و نباید به نویسنده
 
 
و شاهد، (به خاطر حقگویی،) زیانی برسد
 
 
(و تحت فشار قرار گیرند)! و اگر چنین کنید، از فرمان
 
 
پروردگار خارج شده‌اید. از خدا بپرهیزید! و خداوند
 
 
به شما تعلیم می‌دهد؛ خداوند به همه چیز داناست.
 
 
 
 
 
لَّا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن
 
 
دُونِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ
 
 
مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَن تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً
 
 
وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ  
 
 
 افراد باایمان نباید به جای مؤمنان، کافران را دوست
 
 
 
و سرپرست خود انتخاب کنند؛
 
 
و هر کس چنین کند، هیچ رابطه‌ای با خدا ندارد
 
 
(و پیوند او بکلّی از خدا گسسته می‌شود)؛
 
 
مگر اینکه از آنها بپرهیزید
 
 
(و به خاطر هدفهای مهمتری تقیّه کنید).
 
 
خداوند شما را از (نافرمانی) خود، برحذر می‌دارد؛
 
 
و بازگشت (شما) به سوی خداست.
 
 
 
 
 
إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ
 
 
 
وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا  وَ   اللَّهُ
 
 
 
 
وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ  
 
 
مکارم: سزاوارترین مردم به ابراهیم، آنها هستند
 
 
که از او پیروی کردند،
 
 
و (در زمان و عصر او، به مکتب او وفادار بودند؛ همچنین)
 
 
این پیامبر و کسانی که (به او) ایمان آورده‌اند
 
 
(از همه سزاوارترند)؛
 
 
و خداوند، ولیّ و سرپرست مؤمنان است.
 
 
 
 
 
 
إِذْ هَمَّت طَّائِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلَا
 
 
 
وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا
 
 
 
وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ  
 
 
 (و نیز به یاد آور) زمانی را که دو طایفه از شما تصمیم
 
 
گرفتند سستی نشان دهند (و از وسط راه بازگردند)؛
 
 
و خداوند پشتیبان آنها بود
 
 
(و به آنها کمک کرد که از این فکر بازگردند)؛
 
 
و افراد باایمان، باید تنها بر خدا توکّل کنند!
 
 
 
 
 
 
 
إِنَّمَا ذَلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ
 
 
 
 
أَوْلِيَاءَهُ فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن
 
 
 
كُنتُم مُّؤْمِنِينَ  
 
 
 این فقط شیطان است که پیروان خود را
 
 
(با سخنان و شایعات بی‌اساس،) می‌ترساند.
 
 
از آنها نترسید! و تنها از من بترسید اگر ایمان دارید!
 
 
 
 
 
 
 
 
+ نوشته شده در  دوشنبه سی ام شهریور ۱۳۹۴ساعت 17:27  توسط محمد ضیغم تبار  |