سوره 26: الشعراء
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ﴿226﴾
و آنانند كه چيزهايى مىگويند كه انجام نمىدهند (226)
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانتَصَرُوا
مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ ﴿227﴾
مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده و خدا را بسيار
به ياد آورده و پس از آنكه مورد ستم قرار گرفتهاند يارى خواستهاند
و كسانى كه ستم كردهاند به زودى خواهند دانست به كدام بازگشتگاه
برخواهند گشت (227)
عن الصا د ق ع انه سئل عن هذه الایه ما هذا الذکر الکثیر قال
من سبح تسبیح فاطمه الزهراء علیها السلام فقد ذکر الله الذکر الکثیر
از اما م صادق ع سئوال شد ذکر کثیر در آیه چیست ؟ فرمود : هرکس
تسبیحات حضرت فاطمه زهرا ء علیها السلام را بگوید متذکر بذکر کثیر
خدا شده است .
منبع : معانی الاخبار ص 19
3
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم اردیبهشت ۱۳۹۱ساعت 0:10 توسط محمد ضیغم تبار
|
